پیمانه مِیْ جویان رفتم سوی میخانه (اجرای اول) | علیشیر نوایی

✨اجرای دل انگیز از غزل زیبای علیشیر نوایی

✨ دیوان اشعار | غزل شماره 275

برای دسترسی به صدها اجرای کامل و رایگان غزل های زیبای فارسی میتونید اپلیکیشن اختصاصی دیوان خیال رو از طریق لینک زیر نصب کنید.

اجرای کامل در برنامه دیوان خیال:

https://app.divanekhial.com/s/Neqa2Rh5

در سایت بخوانید:

https://divanekhial.com/poet/amir-alishir-navai/divan-ashaar/ghazal-275

در یوتیوب ببینید:

https://youtu.be/4CkfouRQmp0

در اسپاتیفای بشنوید:

https://open.spotify.com/album/1DvlBetiGZHrLnLw8UdFkz

کانال تلگرام:

https://t.me/divane_khial

متن کامل شعر:

پیمانهٔ مِیْ جویان، رفتم سوی میخانه

بیرون نروم زانجا، پر ناشده پیمانه

شیخان مناجاتی، رندان خراباتی

جویند ترا جانا، در کعبه و بتخانه

در میکده سر مستم، از ننگ خودی رستم

نوشم قدح باده، با نعره مستانه

شد جام مِیَم قاتل، جز این چه کند حاصل؟

چون یار قدح دارد، با عاشق دیوانه

واعظ به سر منبر، گوید همه از کوثر

من مست و بَرَد خوابم، زین بلعجب افسانه

تو هم گل بستانی، هم شمع شبستانی

هم روز منت بلبل، هم شب شده پروانه

فانی سخنم بشنو، جویای خرابی شو

در گنج نشد معمور، کس ناشده ویرانه