عیشم مدام است از لعل دلخواه ۴۱۷

«««««🍷می‌بهـا»»»»»

غزل نمره ۴۱۷

مستفعلن‌فع مستفعلن‌فع

عيشم مدام است از لعل دلخواه

کارم به کام است الحمدلله

ای بخت سرکش تنگش به بر کش

گه جام زر کش گه لعل دلخواه

ما را به رندی افسانه کردند

پيران جاهل شيخان گمراه

از دست زاهد کرديم توبه

و از فعل عابد استغفرالله

جانا چه گويم شرح فراقت

چشمی و صد نم جانی و صد آه

کافر مبيناد اين غم که ديده‌ست

از قامتت سرو از عارضت ماه

شوق لبت برد از ياد حافظ

درس شبانه ورد سحرگاه

Support this podcast at — https://redcircle.com/ravaq/donations