Özdemir Asaf - Ben Değildim

Bir yerlerde yabancılık bile çekmeden içinize işleyen bir Özdemir Asaf şiiri sizinle: 

BEN DEĞİLDİM

Bir aksam-üstü pencerenden bakıyordun 

Ağır ağır, yollara inen karanlığa. 

Bana benzeyen biri geçti evinin önünden. 

Kalbin başladı hızlı hızlı çarpmaya.. 

O geçen ben değildim.  

Bir gece, yatağında uyuyordun.. 

Uyanıverdin birden, sessiz dünyaya.

Bir rüyanın parçasıydı gözlerini açan, 

Ve karanlıklar içindeydi odan... 

Seni gören ben değildim.  

Ben çok uzaktaydım o zaman, 

Gözlerin kavuştu ağlamaya, sebebsiz ağlamaya. 

Artık beni düşünmeye başladığından 

Bıraktın kendini aşk içinde yaşamaya.. 

Bunu bilen ben değildim.   

Bir kitap okuyordun dalgın.. 

İçinde insanlar seviyor, ya da ölüyorlardı. 

Genç bir adamı öldürdüler romanda. 

Korktun, bütün yininle ağlamaya başladın.. 

O ölen ben değildim.. 

-Özdemir Asaf