۱. اگر خیلی کم بخوابیم چه میشود؟ کمخوابی فقط خستگی نیست. در کوتاهمدت:
آدمی که چند شب پشت سر هم فقط ۵ ساعت بخوابد، معمولا احساس میکند به شرایط عادت کرده؛ اما آزمایشها نشان میدهند عملکرد ذهنی او همچنان در حال افت است. یعنی مغز در ارزیابی میزان خرابی خودش هم اشتباه میکند. ۲. اگر خیلی زیاد بخوابیم چه میشود؟ اینجا یک استثنای مهم وجود دارد: خواب زیاد لزوماً علت بیماری نیست؛ گاهی خودش نشانه بیماری است. کسانی که به طور مداوم بیش از ۹ یا ۱۰ ساعت میخوابند، در برخی پژوهشها بیشتر با این موارد دیده شدهاند:
اگر کسی آنفلوآنزا گرفته باشد، ممکن است ۱۲ ساعت بخوابد. بیماری علت خواب زیاد است، نه برعکس. برای اغلب بزرگسالان:
۷ تا ۹ ساعت. اما یک دام وجود دارد. بعضیها میگویند: «من با ۵ ساعت خواب کاملاً سالمم.» در واقع تعداد افرادی که از نظر ژنتیکی واقعاً به خواب کم نیاز دارند بسیار نادر است. تقریباً به همان اندازه نادر که کسی قد دو متر و سی سانتیمتر داشته باشد. بیشتر مردم فقط به کمخوابی عادت میکنند، نه اینکه از آن آسیب نبینند. یک سؤال ششم که کمتر پرسیده میشود اما شاید مهمتر باشد: اگر خواب را اختراع نکرده بود تکامل چه میکرد؟ این پرسش دانشمندان را سالها درگیر کرده است، چون خواب از نظر تکاملی عجیب است:
- تمرکز و حافظه افت میکند.
- احتمال تصادف و اشتباه بالا میرود.
- خلقوخو بدتر میشود.
- تصمیمگیری ضعیفتر میشود.
- خطر چاقی افزایش مییابد.
- احتمال ابتلا به Type 2 Diabetes بیشتر میشود.
- فشار خون و بیماریهای قلبی بیشتر میشوند.
- سیستم ایمنی ضعیفتر میشود.
- خطر زوال شناختی و برخی انواع دمانس بالا میرود.
آدمی که چند شب پشت سر هم فقط ۵ ساعت بخوابد، معمولا احساس میکند به شرایط عادت کرده؛ اما آزمایشها نشان میدهند عملکرد ذهنی او همچنان در حال افت است. یعنی مغز در ارزیابی میزان خرابی خودش هم اشتباه میکند. ۲. اگر خیلی زیاد بخوابیم چه میشود؟ اینجا یک استثنای مهم وجود دارد: خواب زیاد لزوماً علت بیماری نیست؛ گاهی خودش نشانه بیماری است. کسانی که به طور مداوم بیش از ۹ یا ۱۰ ساعت میخوابند، در برخی پژوهشها بیشتر با این موارد دیده شدهاند:
- افسردگی
- بیماریهای التهابی
- اختلالات خواب
- بیماریهای قلبی
- برخی مشکلات عصبی
اگر کسی آنفلوآنزا گرفته باشد، ممکن است ۱۲ ساعت بخوابد. بیماری علت خواب زیاد است، نه برعکس. برای اغلب بزرگسالان:
- کمتر از ۶ ساعت: معمولاً کم است.
- ۷ تا ۹ ساعت: محدوده مطلوب.
- بالای ۱۰ ساعت به صورت مزمن: ارزش بررسی پزشکی دارد.
- مغز اطلاعات مهم را ذخیره میکند.
- خاطرات تثبیت میشوند.
- سموم متابولیکی از مغز پاک میشوند.
- هورمونها تنظیم میشوند.
- بافتهای بدن ترمیم میشوند.
- ۹ ساعت در تخت باشد،
- اما خوابش مدام قطع شود.
- آپنه خواب
- کمخونی
- مشکلات تیروئید
- افسردگی
- بدهی خواب جمع میشود.
- تمرکز افت میکند.
- متابولیسم تغییر میکند.
- هورمونهای گرسنگی به هم میریزند.
- توهم
- اختلال حافظه
- مشکلات گفتاری
- اختلال شدید توجه
- تمرین موقعیتهای خطرناک
- پردازش احساسات
- تثبیت خاطرات
- مرتبسازی اطلاعات روز
۷ تا ۹ ساعت. اما یک دام وجود دارد. بعضیها میگویند: «من با ۵ ساعت خواب کاملاً سالمم.» در واقع تعداد افرادی که از نظر ژنتیکی واقعاً به خواب کم نیاز دارند بسیار نادر است. تقریباً به همان اندازه نادر که کسی قد دو متر و سی سانتیمتر داشته باشد. بیشتر مردم فقط به کمخوابی عادت میکنند، نه اینکه از آن آسیب نبینند. یک سؤال ششم که کمتر پرسیده میشود اما شاید مهمتر باشد: اگر خواب را اختراع نکرده بود تکامل چه میکرد؟ این پرسش دانشمندان را سالها درگیر کرده است، چون خواب از نظر تکاملی عجیب است:
- هنگام خواب آسیبپذیرتر میشویم.
- نمیتوانیم شکار کنیم.
- نمیتوانیم فرار کنیم.
- نمیتوانیم تولیدمثل کنیم.
Fler avsnitt av پادکستِ سیالکتیک
Visa alla avsnitt av پادکستِ سیالکتیکپادکستِ سیالکتیک med NewshaCast UG finns tillgänglig på flera plattformar. Informationen på denna sida kommer från offentliga podd-flöden.
