سرنوشتِ جمهوری‌های پس از شوروی

جمهوری‌های سابق شوروی
دموکراسی را نه با انقلاب،
نه با اجماع،
بلکه با ورزش پیچیدهٔ تاریخ، قدرت و هویت ملی تجربه کردند.
استونی، لتونی و لیتوانی
دموکراسی را از غرب قرض گرفتند و آن را محکم نگه داشتند.
گرجستان و ارمنستان
دموکراسی را بعد از جنگ و کودتا به سختی نفس کشیدند.
اوکراین
دموکراسی را در میدان‌ها و انقلاب‌ها آموخت،
اما هنوز با سایهٔ روسیه دست‌وپنجه نرم می‌کند.
مولداوی
می‌خواست غربی شود،
اما هنوز میان شرق و غرب معلق است.
بلاروس
رأی داد، اما آزادی هرگز نگرفت.
آذربایجان و ترکمنستان
دموکراسی را فقط در کتاب‌ها داشتند؛
و قدرت همیشه در دست یک نفر بود.
قزاقستان و ازبکستان
میان مدرن شدن و کنترل مطلق دست‌وپا می‌زدند.
تاجیکستان
دموکراسی را با جنگ داخلی و قبیله‌گرایی معامله کرد.
قرقیزستان
نوسانات را تجربه کرد، با کودتا، انقلاب و دوباره کودتا.
درس مشترک؟
در این منطقه،
دموکراسی نه محصول «خواست مردم» است،
نه «هدیه غرب»؛
دموکراسی محصول ترکیب پیچیده‌ای از حافظه تاریخی، فشار خارجی، ثروت طبیعی، و مهارتِ سیاستمدار است—که هر کشور به شکل متفاوتی آن را مدیریت کرده است

برای پیشنهادها و تبلیغات در پادکست فارسی با ما در ارتباط باشید: 

[email protected]

See omnystudio.com/listener for privacy information.